Leek me niet eens zo'n gek idee om daar over te bloggen. Meestal antwoord ik; redelijk of druk of goed, maar kan beter. Daaropvolgend krijg ik ook wel eens de vraag. Heb je genoeg opdrachten deze periode? Meestal antwoord ik daar gewoon eerlijk op dat het momenteel erg rustig is en dat het net gaat.
Eerlijk? Ik ga er meestal van uit dat met de vraag 'of het goed gaat' bedoelt wordt;
Heb ik genoeg omzet of kom je goed rond als fotograaf?
Het is krap voor een freelance fotograaf tegenwoordig.
Maar nogmaals hoe kom in nou aan opdrachten?
Om daar nu eens en voor altijd een eenduidig antwoord op te geven:
Viavia..
5 jaar geleden toen ik begon was ik nieuw op de markt. Ik was een dienst zonder verpakking.. Wat ik wel had waren 2 portfolio's, omdat ik 2x over mijn eindexamen werk heb gedaan. Een mode serie en een portretserie.
Een fotografie project dat ik spontaan heb gekozen, omdat ik tijdens stage in een fotografen blad een diepte interview heb gelezen over de werkwijze van fotografen.
Daar stond in dat je het beste onderwerpen kunt fotograferen die het dichste bij je staan.Ik dacht, daar zit wel een kern van waarheid in en vroeg me af wat dat dan bij mij was. Uiteindelijk was dat mijn dat mijn 'Indisch zijn, omdat ik zelf nul weet wat indonesisch zijn is. Staat dit dan dicht bij me? ' Ik ben het, want mijn ouders komen daar vandaan', maar het blijft een mystieke kant van mij en met dit project wordt het een soort zoektocht.
De reden waarom ik je dit vertel is dat ik niet van te voren wist is dat dit project mijn fotografie pad tot nu behoorlijk beïnvloed heeft. Kennelijk stond dit dicht genoeg bij me.
Mode bleef me grijpen en heb hier veel vrij werk in gemaakt en zelfs dit onderwerp is een expressie vorm van wat ik mooi vind en relateer aan het feit dat ik indische roots heb.
'Mijn moeder maakte toen ik kind was kleding voor mij en zag haar altijd druk bezig met tekenen van patronen en viel ik in slaap van het geluid van haar naaimachine"
Hoewel ik baalde dat ik proefkonijn was van haar ontwerpen, besef ik wel dat ik en mijn broertje haar inspiratie waren. Ik denk dat ik dat dus van mijn moeder heb.
Begin Carriere.
Een indocollega die een indische nicht heeft werken bij het blad indische blad Moesson heeft getipt dat het blad fotografen zocht. Dit heeft me getriggert om de moed te verzamelen om ze eens te bellen met de insteek dat het me leuk leek kennis te maken, omdat het blad erg aansluit op mijn onderwerp.
Ondanks het feit dat de redactie al een fotografe gevonden heeft ben ik meet doorzetten voor een vrijblijvende kennismaking alsnog uitgenodigd en kreeg ik mijn eerste proefopdracht.
2 foto's werden A4 formaat geprint die maand daarop en ik was apetrots
Tegelijkertijd moest ik als een speer naar de Kamer van koophandel, wat me overigens altijd wel was afgeraden op school. Maar de kamer bood me een overzicht voor starters en het werd me duidelijk welke stappen ik moest ondernemen.
Nu ik 5 jaar verder ben en eigenlijk de laatste twee en een half jaar pas fulltime ben gaan freelancen is het nog steeds geen vetpot.
Anderzijds is mijn netwerk gegroeit en heb ik meer kennis gemaakt met de markt waar ik me nu in verkeer.Door verschillende soorten opdrachten weet ik vrijwel in iedere branche mee te praten.
Door die ervaring heeft de fotografie me geleert om met mensen omgaan. Bij iedere opdracht ben je 100% afhankelijk van alle mensen die je op lokatie tegenkomt. (Thea van den Heuvel).Het heeft me geleert hoe ik op lokatie de regels van de mensen, organisatie, gelegenheid, event moet respecteren. Wat fotografie betekent individueel voor mensen en betekent voor een cultuur. Fotografie leert me dat er grenzen zijn en ik die kan doorbreken met creativiteit. Het heeft me leren aanpassen 'adapten' en ik merk dat ik juist door die onzichtbare grenzen toch een weg weet te vinden om een verantwoord en estetisch werk te maken. Dat blijkt een sterke kant van mij, niet alleen de creativiteit in de fotografie zelf, maar ook in ondernemende zin. Bij mij is het zo dat creativiteit een manier van leven is en dat ik fotografie als medium kies.
Om nu op de vraag terug te komen. Hoe het gaat met de fotografie?
Ik heb mijn visie niet verloren en die ontwikkelt zich juist steeds helderder. De weken gaan nu voorbij met pieken en dalen en elke dag vraag ik me af hoe ik de volgende maand brood op de plank krijg. Maar doordat ik blijf ondernemen,groot denk, Mijn eigen markt creëer off- en online, bijf focussen aan mijn netwerk en mensen, ontwikkel als persoon en fotograaf, Nieuwe projecten verzin..kortom door het leerzame ondernemen heb ik zelf dus in de hand hoe het gaat met de fotografie.Nog altijd in stijgende lijn.
Misschien raak ik weken geen camera aan, maar ik weet dat goed organiseren, het ontmoeten van inspirerende mensen, het ontwikkelen van ideeën en concepten, en niet te vergeten door zelfkennis het managen van inspiratie. Soms zelfs 'A writers block' (die fotografen ook kennen) ondanks dat weet ik dat het goed gaat met mijn fotografie...
Ik besef dat medialandschap veranderd en daardoor zie ik nieuwe kansen en 'adap' ik mezelf hier in mee.
Een andere quote die ik gejat heb van van Coca cola: "mijn website is niet www.ellofotografie.nl maar www.google.nl"
Google Armando Ello en ga maar kijken hoe het gaat met mijn fotografie ;)
First 10 pages are mine..
