Mijn verhaal is om mijn visie de wereld in te helpen.

De inspiratie voor het vertellen van verhalen zijn mijn voorbeelden.
Henri Cartier Bresson, Mario Testino,Jean Babtiste Mondino, Annie Leibovitz, Anton Corbijn en niet te vergeten de Nederlandse schilderkunst en talloze andere bekende en onbekenden waarvan hun werk in mijn geheugen gegrift staan. Niet alleen hun werk. Ook hun karakter inspireert.

Maar mijn verhaal is geboren vanuit de creativiteit die ik had met tekenen. Overigens is Bresson daar ook mee begonnen en geëindigd. Niet om daar over op te scheppen, maar om te bewijzen dat je niet met een camera geboren hoeft te worden. Immers Peter Lindbergh begon pas op zijn 27ste.

Ik benadruk creativiteit die medium onafhankelijk is. Afijn.

Ik kon goed na-tekenen. Fysiek moet ik dan ergens naar kunnen kijken om het op papier in lijnen te trekken. Ik was 5 en stopte met tekenen toen ik ging fotograferen op mijn 18de. Met de jaren creëer je dan een gevoel om dat platte vlak een extra dimensie te geven. Diepte.

Zwartwit fotografie en de donker kamer waren veruit mijn belangrijkste ontwikkeling. Previsualisatie en het zonesysteem waren studies die me enorm boeide. Waar het op neer komt is dat je een beeld bedenkt van te voren en exact kan maken zoals je voorzag. Uit het hoofd tekenen/noteren met alle techinische waarden erbij van camera techniek, ontwikkeling van film, vergrotingstechniek, papierkeuzen en ontwikkel procédé.

Dat proces is voor mij persoonlijk de puurste vorm van fotografie om te ervaren. Ik was nog lang niet uitgeleerd wat betreft zwartwitfotografie, want mijn laatste ontwikkeling was 'gradatie techniek' tijdens het vergrotings sproces. En zelfs het Scheimpflug principe nog net toe kunnen passen in de doka. 150 jaar analoge fotografie is eindeloos door ontwikkeld en het lijkt alsof het zo 'hup' de prullebak in kan.

Zwartwitfotografie is bewerkelijk en voelt tastbaar. Dat kon ik begrijpen, want je ziet tenslotte het beeld letterlijk verschijnen. Je wist precies in hoeveel seconden dat gebeurd, want dat lag aan je ontwikkelaar en verdunning met gedestilleerd water.

Zoveel moeite voor een beeld. Dan zorg je er wel voor dat je het ook ergens voor doet en koos daarom je beste opname uit een rolletje van 36 die het sterkste je verhaal weergeeft. Met mazzel had ik het wat ruimer met netgestorte studiefinanciering en ging alles op naar Ilford rolfilm of vlakfilm en Multigrade papier.

In het derde jaar 2003 kwam de betaalbare digitale camera. AL enkele weken eerder verdiepte ik me in de negatiefscanner om mijn beelden te digitaliseren en raakte behoorlijk geoefend in Photoshop 3.0. De Doka technieken nam ik rechtstreeks over en begon met retoucheren en software matig belichten van een negatief of dia.

Met de digitalisering paste ik mijn proces aan die ik net gewend was geraakt vanuit de doka.

Nu ik enkele jaren verder gebruik ik nog steeds het proces van previsualisatie. Mijn 'pre-visualisatie' functie op mijn camera staat bewust uit om te voorkomen dat ik automatisch kijk. Dat getuigd echt van niet weten waar je mee bezig bent. Ik beweer niet dat je niet moet controleren, want dat doe ik wel degelijk. Digitaal is de controle op je proces noodzakelijk. Het effect van het automatisch kijken op je schermpje heeft invloed bij het portretteren van je onderwerp, waarbij ik non-verbale communicatie zo belangrijk acht, maar dat is een andere discussie.

En heus weet ik dat er zoveel fotografen zijn die graag afwijken van de regels en tradities om maar te kunnen onderscheiden en dat is logisch.

Zelf heb ik de regels en begrenzing nodig om mijn creativiteit te uiten. Ik heb bewondering voor de mensen die mijn voorbeelden zijn en verandering hebben gebracht in beeldtaal. Immers alle meesters in de schilderkunst hebben gestudeerd. Mijn visie is om in die gedachtelijn te blijven en daar naar te streven.

Als ik een vergelijking mag maken met de Formule 1. Binnen de regels van de FIA ontwikkelen F1-teams een wagen die binnen die regelgeving een snellere tijd neer kan zetten. 

Het bevorderd de creativiteit en innovatie.

Waar ik naar toe wil is; waar ik me in onderscheidt in mijn werkwijze als fotograaf. Elke opdracht ondergaat mijn persoonlijke proces van pre-visualisatie tot eindresultaat, want daarin ligt mijn passie om creatief te zijn. 

Uiteindelijk om mijn verhaal vorm te geven met fotografie. 

"Imagination is more important then knowledge" -Albert Einstein-